Hangi birini yazayım, nerden başlayayım diye düşünüyorum…
Bizim koskocaman bir tarihimiz var ne de olsa…
Benim için yerin o kadar ayrı ki…. Bunu anlatmaya inan ne
satırlar, ne de sayfalar yeter…
Senle aramızda farklı bir bağ var… Bu bağı tanımlayamam ama bunu
3 sene önce sen ameliyat olduğunda iyice anladım.
Göz ameliyatı olacaktın .. Ameliyat olduğun günü
unutamıyorum. Ben gelmeden almışlar seni ameliyathaneye. Saatler geçiyor, sen
çıkmak bilmiyordun. Biz dışarıda gergin bekleyişimize devam ederken Mehmet Amca
(baban), Zeliha Teyze’yi (anneni), beni ve annemi odaya gönderdi birazdan
çıkacakmış diye. Zira ameliyathaneden her çıkana dövecekmiş gibi bakıyordum…J
Odada beklerken camdan stadyumu izledim, bando maceralarımız
canlandı gözümde. O sırada cep telefonum çaldı. Arayan Abi’ndi. Süleyman Abi,
“Pınar, getiriyoruz Reyhan’, odayı hazırlayın.” Dedi.
10 dakika sonra da koridorda hareketlilik başladı. Sen
geliyordun ama senden önce sesin geliyordu, “PINAARRRR, PINARRRRR” diye
bağırannnJ
Benim ise gözlerim dolu, doluydu. Bir an sesim çıkmadı,
sonra buradayım diye bağırmaya çalıştım.
Sedye odaya girdiğinde odanın çok küçük olduğunu anladık.
Sedye yatağa ulaşamadı. Kanepeler, sehpalar kaldırıldı, oda alt üst oldu sedye
girebilsin diye. O karışıklıkta sen hala “Pınar” diyordun, ben de sana ulaşmaya
çalışıyordum. Kanepenin üstünde cambazlık yaparak ve serum takılı elini
incitmeden tutmayı başardığımda rahat bir nefes aldım.
Sadece bir göz ameliyatı da olsa kaybetme korkusu ağır
basmıştı. Çok korkmuştum o gün sana bir şey olursa ne yaparım diye.
O zaman anladım ne olursa olsun kopmayacağımızı. Ne yollar,
ne zaman, ne de başka engellerin gücü yeter bizim dostluğumuzu bitirmeye.
Bu inançla devam ediyoruz hayatımıza, nerde olsa hiç uzak
kalmamış gibi davranarak.
Girebilmek uğruna nelere katlandığımız
üniversiteyi bitiriyorsun sonunda..
Hayat denilen dikenli yolda “Birey” olarak ilerleyeceksin
artık, “öğrenciyim” deme rahatlığını geride bırakarak.
O dikenli yolda ne olursa olsun, daima bize güç verecek ve
yalnız olmadığımızı hissettirecek bir dostluğumuz var.
Hayat zor bir tercih sunduğunda içinde seninle atan kalbin
adı “PINAR”, benim için ise “REYHAN” !!!
Bunu aklından çıkarma, yeni hayatında çoooookkkk başarılı
olacağından emin olarak, sevgilerle….
PINAR ODABAŞI d 03 / 10 / 2010
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder